
Door Elena Markx
Nikon heeft in februari 2007 een reeks nieuwe camera’s aangekondigd. Daarbij zat de D40x en ook deze CoolPix P5000, een rijk opgetuigde 10 megapixel compactcamera. FOTOcentraal zette hem stevig aan het werk.
|
Type: Verkoop: Sensor: |
Compact € 371,- 10,0 megapixel CCD |
|
Scherpte: Kleurweergave: Kleurverzadiging: Helderheid: Contrast: Ruisgevoeligheid: Kunstlichtopname: Nachtopname: Faciliteiten: Gebruiksgemak: Totaal: |
9,5 9,0 9,0 8,5 9,0 8,5 8,5 8,5 8,0 8,0 8,7 |
10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% |
| Max. resolutie: Objectief: Optische zoom: Digitale zoom: Video-resolutie: Opslag intern: Opslag extern: Opslagformaat: |
3648 x 2736 7,5 - 26,3 mm 3,5 x 4,0 x 640 x 480 (30 bps) 21 MB SDHC JPG |
Nikon kondigde in februari dit jaar een hele reeks nieuwe camera’s aan die in maart zouden verschijnen. Tot ieders verrassing zat daar de 10 megapixel D40x bij en ook deze CoolPix P5000. Die laatste is de camera die we hier bekijken. En zodra je de verpakking van de CoolPix open doet, heb je het gevoel ‘ik heb zo’n soort camera eerder in handen gehad’. En vrij snel besef je dat hij wel heel erg veel doet denken aan een camera van een andere Japanse fabrikant met een naam die ook op ‘on’ eindigt. Die naam hoort men niet graag bij Nikon, maar wanneer een camera zo dicht tegen een model van de concurrentie aanschurkt, kunnen we niet anders dan vergelijken. De G7, want die camera bedoelen we, was de onverwachte voortzetting van Canon’s Powershot G-serie, een reeks camera’s die je de bescheiden en compacte ‘bridge’-camera zou kunnen noemen. En dat gaat ook op voor de Nikon CoolPix P5000 die nu op onze testtafels staat. Het zijn camera’s die rijk zijn opgetuigd met fotografische faciliteiten en zodoende dus tot de top van de compactcamera’s behoren. De P5000 is ook behoorlijk rijk opgetuigd. Hij heeft een draaikeuzeknop die naast de automatische stand ook PASM biedt (Programma, diAfragma- of Sluitertijdvoorkeuze en handMatig). Met die diafragma- en sluitertijdvoorkeuze krijg je al een mooi fotografisch instrumentarium in handen, maar daar houdt het niet op. Hij heeft een optische zoeker en dat is inmiddels uitzondering in de hoek van de compactcamera’s. Verder is er een opsteekschoen voor een externe flitser en een ‘jog dial’, een draaiknop om mee door de menustructuur te manoeuvreren. Voorts heeft Nikon een afneembare ring op de lens gezet zodat er een adapterbus op gedraaid kan worden en je voorzetlenzen en filters kunt gebruiken. Je vindt op de camera een ISO-waarde van 1600 voor de automatische stand en ook een handmatige ISO-instelling van maximaal 3200, maar die is niet bruikbaar in de allerhoogste cameraresoluties. De P5000 heeft een ‘professionele’ magnesium behuizing en ten slotte is de zoomfactor groter dan normaal bij een compactcamera. Hoewel Nikon wel erg zuinig is geweest, want de optische zoom is slechts 3,5 x in plaats van de 3 x die je normaal aantreft. En tot besluit heeft hij Vibratie Reductie, Nikon’s methode om bewegingsonscherpte door trillende handen te voorkomen.
Net als de G7 is deze P5000 een rechthoekig, zwart doosje, waarbij de voorkant wordt beheerst door de lens aan de rechtzijde. Die lens wordt omlijst door een aluminium, geribbelde ring, die afdraaibaar is. Links boven de lens zie je de optische zoeker er onder het focushulplicht en links onder de lens het kleine gaatje van de microfoon. Rechts boven de lens bevindt zich de ingebouwde flitser. Draaien we de camera in de gebruiksstand dan zie je dat de bovenkant flink gevuld is met van links naar rechts de flitseropsteekschoen en de draaikeuzeschakelaar. Rechts op de handgreep is een glanzend metalen paneeltje met de ontspanknop, die wordt omgeven door de draaiknop voor in- en uitzoomen. Achter de ontspanknop, aan de gebruikerskant, zit de aan/uitschakelaar en daarachter, onder duimbereik de ‘jog dial’ of selectieknop. Op de achterkant prijkt een hoogresolutie 2,5 inch LCD-scherm met links een tritsje van vijf knopjes. De bovenste is te gebruiken voor een zelfgekozen functie, daaronder zitten weergave, bekijken gemaakte opnamen, menuweergave en wissen. Rechts van het LCD-scherm vindt je duim gemakkelijk de stroeve rubber plek voor prettige grip en er onder de vierrichtings menukantelknop met centraal de selectieknop. Op de rechter zijkant is onder een zwart rubberen dekseltje de aansluiting voor de mini-USB-plug te vinden, die meteen dienst doet als connectie voor het uitgaande videosignaal. De optionele netvoeding heeft een aansluiting in het accucompartiment en voor de draaddoorvoer is een rubber schuifje aangebracht. Op de linkerzijkant is de luidspreker geplaatst. Nikon neemt deze camera erg serieus, want hij is aan weerszijden voorzien van stoere bevestigingspunten voor de halsdraagriem, zoals bij een spiegelreflexcamera. Jammer dat de geheugenkaartsleuf onhandig op de onderzijde in het accucompartiment verstopt is. Zo moet je de camera telkens van statief afschroeven om de kaart uit te kunnen nemen om de inhoud met behulp van een kaartlezer te kunnen overhevelen naar de computer.
Voor een klassieke camerafabrikant verschaft Nikon over deze camera pijnlijk erg weinig technische informatie. FOTOcentraal.nl heeft vele uren geïnvesteerd om alle gegevens bij elkaar te kunnen sprokkelen. Zulke gebrekkige technische informatie zien we normaal gesproken alleen bij tweederangs camerafabrikanten, maar van Nikon zijn we dat niet gewend. Het is vooral ook onaangenaam omdat het hier om een ‘rijke’ compactcamera gaat. Het P5000-zoomlensje is niet lichtsterker dan normaal met zijn 1:2,7 in de groothoekstand en 1:5,3 bij de uiterste telestand, daarmee blijft hij in de telestand achter bij de concurrentie. Ook met zijn 3,5 x zoom steekt hij schraal af tegenover de Canon G7 die over 6 x optische zoom beschikt. Een erg belangrijk gemis is het ontbreken van de RAW-modus. Dat zagen we ook bij de concurrentie, maar dat maakt het niet minder erg. Een cameraatje van dit kaliber verdient ook de RAW-optie. Daarmee kun je bijvoorbeeld de lichtwaarden van foto’s achteraf in een fotobewerkingsprogramma gemakkelijk corrigeren, zonder aantasting van de beeldkwaliteit. Probeer met een JPG-bestand achteraf in een fotobewerkingspakket maar eens twee of drie stops onderbelichting goed te maken. Om maar te zwijgen van het achteraf bijstellen van de kleurbalans, helderheid en contrast, en meer van dat soort zaken. Ja, dat lukt ook wel in JPG, maar niet zonder kwaliteitsverlies. In RAW is dat allemaal een fluitje van een cent. Ontwerptechnisch gesproken is er geen enkele reden om dat RAW-formaat te laten vallen, want digitale foto’s worden in de camera sowieso toch altijd eerst in RAW-formaat behandeld en vervolgens omgezet naar JPG. Nikon zou het zelfs door opwaardering van de 'firmware' (interne camerasoftware) kunnen corrigeren. Het blijft een raadsel waarom die RAW-optie is ontbreekt. En was er nou maar een ongecomprimeerde TIF-optie. Dat is niet ideaal, maar in ieder geval bruikbaarder dan de JPG.
De kijkhoek van het LCD-scherm is behoorlijk groot. Dat vergroot het kijkplezier naar de gemaakte opnamen met meerdere mensen tegelijk, maar het is vooral erg handig voor fotograferen vanuit moeilijke cameraposities. Dan kun je meestal de oogzoeker niet gebruiken en dan heb je toch nog goed zicht op de beelduitsnede via het beeldscherm. Gezichtsherkenning heeft Nikon niet in de P5000 gestopt, maar gelukkig wel D-Lighting, waarmee je opnamen achteraf een soort digitale flits kan meegeven om de donkere onderwerpen wat beter doorlicht zichtbaar te krijgen. De werkelijke maat van de sensor is bijzonder klein, hij valt in de maatklasse van 1/1,8 inch en op dat kleine plakje silicium zijn wel 10 miljoen beeldpunten gecreëerd. Over het algemeen staat dat borg voor de introductie van ruis en dan moet de cameramaker alle trucs uit de hoed toveren om de zichtbaarheid van die ruis binnen de perken te houden. En daarin is Nikon uitstekend geslaagd met deze P5000. Uiteraard neemt de ruis wel toe met het stijgen van de gekozen ISO-waarde, maar dat is normaal bij de digitale fotografie.
En zo zijn we aangekomen bij het allerbelangrijkste bij de digitale compactcamera, de beeldkwaliteit. Ruis zien we dus nauwelijks en dat geldt ook voor de kleurschifting. Die ‘paarse randen’ zijn hier zo goed als afwezig. Bovendien dekt de lens goed het sensoroppervlak, zodat hij geen last heeft van vignetteren en onscherpte in de hoeken. En die scherpte is ook uistekend in alle standen van zijn objectiefje. De P5000 vertoont de uitstekende, neutrale kleurtinten en verzadiging die we van Nikon gewend zijn. Helderheid en contrast zijn helemaal in orde en zijn digitaal gezoomde opnamen ziener erg goed uit en dat is absoluut een uitzondering in compactcameraland. Alleen Sony weet van wanten met het digitale zoomen en nu dus ook Nikon. Zijn lensje vervormt iets langs de randen van het beeld in de uiterste groothoekstand, maar dat is de prijs die we betalen voor zijn compactheid en het is voor het meeste gebruik absoluut niet storend.
De Nikon CoolPix P5000 heeft veel in zich voor de fotohobbyist, die zijn camera toch in zijn wijde broekzak wil meenemen. Hij heeft een 10 megapixel sensor, geen last van vignetteren en kleurschifting, hij produceert haarscherpe opnamen met uitstekende kleurweergave en hij is compact. Daar staan tegenover zijn 3,5x zoomen, kleine geheugen en ontbreken van RAW-formaat. Zijn prijs is marktconform.
beeldkwaliteit, snel, geen ruis/kleurschifting, compact
alleen JPG, geheugen, slechts 3,5 x zoom




