
Door Marjorie Verstegen
Kodak annonceerde in juni 2007 een trits nieuwe camera’s, waaronder de 12 megapixel EasyShare Z1275. Het lijkt een doorsnee compactcamera. Is het een wolf in schaapskleren? FOTOcentraal zoekt het uit.
|
Type: Advies: Sensor: |
Compact € 249,- 12,1 megapixel CCD |
|
Scherpte: Kleurweergave: Kleurverzadiging: Helderheid: Contrast: Ruisgevoeligheid: Kunstlichtopname: Nachtopname: Faciliteiten: Gebruiksgemak: Totaal: |
8,5 8,5 9,0 9,0 9,0 6,0 8,0 7,0 8,5 8,5 8,2 |
10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% |
| Max. resolutie: Objectief: Optische zoom: Digitale zoom: Video-resolutie: Opslag intern: Opslag extern: Opslagformaat: |
4000 x 3000 - mm 5,0 x 5,0 x 1280x720 (30 bps) 64 MB SD(HC)/MMC JPG |
Kodak kondigde in juni 2007 een reeks nieuwe modellen aan en FOTOcentraal.nl voelt als eerste de EasyShare Z1275 aan de tand. De verwachtingen zijn hooggespannen want hij heeft een 5 x zoomlens van Schneider-Kreuznach, een 12,1 megapixel sensor en hij kan HD-video’s maken in 30 beelden per seconde. Daarmee bevindt Kodak zich in de voorhoede van de 12 megapixel camerastroom, die werd aangevoerd door Sony. Maar als we de camera uit zijn verpakking halen, zijn we teleurgesteld. Het is een simpele, saaie, grijze, plastic camera met een paar plastic chromen accenten. We vragen ons meteen af waarom dit een Z-camera is. Zeker hij heeft een 5 x zoomobjectief, maar dat is niet meer zo bijzonder, onder de nieuwe compactcamera’s van veel fabrikanten zie je nu vaker modellen met een hogere zoomfactor. Het minder gewone zit hem in de combinatie van die 12 megapixel resolutie met die 5 x zoom.
Zijn hele aanblik is afschuwelijk saai. Op de voorzijde prijkt de Schneider-lens die in ingeschoven toestand toch nog ruim een centimeter buiten de behuizing steekt. Recht boven die lens is de flitser ingebouwd en iets rechts er boven de microfoon. Links boven de lens zit het verklikkerlampje van de zelfontspanner. Omgedraaid in de gebruiksstand blijkt het LCD-scherm 2,5 inch groot te zijn met het lage aantal beeldpunten (115.000), zodat het niet voldoende details kan vertonen. Dat is geen goed begin voor een 12 megapixel camera. Bovenop de rand van de Z1275 vind je van links naar rechts de luidspreker (negen kleine gaatjes), de keuzeknop voor de zelfontspanner en serieopnamen, de flitserknop en de aan/uit-drukknop. Helemaal rechts zie je prominent de draaiselectieknop met central de ontspanknop. Je hebt keuze uit de volautomatische modus, de programma/handmatige stand, hoge lichtgevoeligheid (High ISO) en de (digitale) beeldstabilisatie. Draai je de knop vanaf automatisch de andere kant op dan is er een scene-, video- en favorietenoptie. Op de achterkant zie je boven het scherm een activiteiten-LED en rechts van het scherm tref je de bekende reeks bedieningsknopjes, die allemaal is sober zwart plastic zijn uitgevoerd. Daarbij zitten alle standaardfuncties, zoals zoomen, weergave gemaakte opnamen en de rest.
Er is een opvallend detail, de vierrichtingskantelknop mist zijn dubbele functionaliteit. Bij (bijna) alle compactcamera’s is het manoeuvreren door de schermmenu’s de primaire taak van die kantelknop, maar als de menuoptie is uitgeschakeld hebben ze altijd als tweede taak handigheden zoals het regelen van de flitser, macro-opnamen, wissen, gezichtsherkenning of de zelfontspanner. Zo niet bij deze Kodak. Hier zijn die functies ondergebracht in de schermmenu’s en dat is voor die veelgebruikte handelingen net een paar stappen verder en dus onhandiger. Wel handig is de geheugenkaartklep die Kodak op de rechterzijkant van de Z1275 heeft gezet. Achter die klep zit ook de USB/video-aansluiting. Op de onderzijde zit centraal de statiefschroefdraad, er naast de dock-connector en de klep over het (2 x AA) batterijcompartiment.
FOTOcentraal is verbaasd. Alle fabrikanten zijn apetrots op hun eerste ’12 megapixel camera’. En wat doet Kodak? Deze Z1275 lijkt een poging om opzettelijk de minst aantrekkelijke en goedkoopste camera te maken. Al die sombere grijzen, zwarte bedieningsknoppen en die fantasieloze doosvorm zijn geen uitnodiging hem aan te schaffen. Aan de ene kant is dat weinig commercieel, aan de andere kant is het ook wel prettig dat de ‘spiegeltjes en kraaltjes’ achterwege zijn gelaten. Het wekt een ‘eerlijke’ en oprechte indruk dat al dat plastic niet namaak-verchroomd is. Hij gaat wel helemaal mee in het EasyShare-concept van Kodak. De camera wordt geleverd met een aanpassingsvoet zodat je hem op een apart aan te schaffen camera- of printerstation van Kodak kunt gebruiken. Hij is uitgerust met de eenvoudigere, goedkopere digitale beeldstabilisatie en niet de optische variant, die duur is omdat hij een mechanische ingreep in de lenzen of de sensor vergt. Kodak heeft deze Z1275 ook voorzien van de panoramamodus-in-de-camera, we zagen dat als eerste bij de camera’s van HP. Zo heb je geen computer nodig om die brede foto’s samen te stellen en af te drukken. In zijn ‘scene’-keuzestand vind je ook de ‘Slimme scene’-optie, die volautomatisch uit negen voorgeprogrammeerde opnamesituaties de situatie kiest die het best aansluit bij de fotografische omstandigheden op het moment dat je je foto wilt maken.
In navolging van HP en Nikon heeft ook Kodak de ‘digitale contrastverbeteraar’ ontdekt. Inschakelen van die ‘Perfect Touch’-techniek, zoals Kodak het noemt, levert goed doortekende schaduwpartijen. Zonder die methode om het dynamisch bereik van de camera digitaal op te rekken, zouden stevige schaduwpartijen zwart of donkergrijs dichtgeslibd zijn. Kodak claimt op de website dat de 12 megapixel sensor borg staat voor afdrukformaten tot 75 x 100 centimeter, maar FOTOcentraal-lezers weten beter. Zij hebben het achtergrondartikel ‘De Megapixelbrij’ gelezen en onderaan dat artikel staat een prachtig overzicht met de maximale afdrukmaten en de bijbehorende printerresoluties. Daar zie je dat een 12 megapixel sensor in 300 dpi een grootste afdrukmaat aankan van ‘slechts’ 34 x 26 centimeter. In 100 dpi (ongeveer vergelijkbaar met de resolutie van je beeldscherm) wordt een afdruk dan maximaal 77 x 103 cm en dat is blijkbaar de afdrukresolutie die Kodak voor ogen heeft. Maar dat zul je echt geen fotoafdrukkwaliteit noemen, zelfs niet als je de printerdriver met zijn maximum fotokwaliteit laat werken.
De videofunctie is nu opgetrokken naar HDTV-weergave en “HD-kwaliteit”, maar dat is 1280 x 720 en dus niet de ‘Full HD-kwaliteit’. Maar gelukkig haalt hij dan wel de 30 beelden per seconde die nodig zijn voor een schokvrije opname en weergave. Dat aantal beelden per seconde haalt hij in alle videoresoluties en is noodzakelijk om de beeldfrequentie van de Amerikaanse NTSC-videostandaard te kunnen halen. Zijn videoclips zijn goed schokvrij, zelfs in HDTV-formaat. In dat breedbeeldformaat kan hij alleen opnemen op een externe geheugenkaart en wanneer je veel video’s maakt is het verstandig een snelle geheugenkaart aan te schaffen. Zijn voeding bestaat uit twee AA-batterijen, die je eventueel kunt vervangen door oplaadbare modellen. En het heeft als grote voordeel dat ze overal op de wereld te koop zijn. Kodak heeft hem 64 MB intern geheugen meegegeven en daar passen 24 foto’s in het grootste formaat. Dat komt neer op een omvang van 2,67 MB per foto, terwijl een 12 megapixel foto in 24-bits ongecomprimeerd formaat zo’n 36 MB omvang heeft. Zo komen we op een stevige compressiefactor van ongeveer 1:14. De digitale zoomfactor is 5 x en die digizoomopnamen zijn niet geďnterpoleerd. Ze blijven steken op 1280 x 960. Daar heb je meer aan dan aan de zwaar geďnterpoleerde opnamen zoals bijna alle andere camera’s maken. Dat interpolatiealgoritme is bijna altijd zo slecht dat die opnamen echt onbruikbaar zijn. Kodak houdt het dus bij een uitsnede uit de optisch gezoomde opname. Dat is een lagere resolutie, maar wel zo integer. Het voordeel van zo’n digitale zoom is de besparing van geheugenruimte tijdens het fotograferen. De enige fabrikant die het digitale zoomen goed onder de knie heeft en tot een kunst heeft verheven, is Sony.
En zoals je gewend bent, sluiten we af met het beoordelen van zijn opnamen. De opnamen van de Z1275 zijn goed scherp en dan in het bijzonder de telefoto’s. In de groothoekstand zie je een tikje kleurschifting in de verste hoeken, maar dat is niet veel erger dan je bij de meeste compactcamera’s ziet. De groothoekstand heeft een beeldhoek die ‘normaal’ is voor compactcamera’s. Je ziet daardoor geen zware vervormingen. Ook de kleurweergave is behoorlijk neutraal, zeker voor Kodak-begrippen. Geen stevig aangezette kleuren, zoals we ze van alle Kodakcamera’s gewend waren. De opnamen zijn verder prettig helder met een uitstekend doortekend contrast.
Deze Kodak EasyShare Z1275 is een lichte, saaie, plastic camera’s met een stevige zoomfactor en een hoge resolutie. Zijn beeldkwaliteit is goed tot erg goed. Zijn automatische beeldstabilisatie en ‘scene’-stand zijn een uitkomst. Al met al een prettige en onopvallende camera met behoorlijke voorzieningen voor de beginner die een hoge resolutie waardeert met een zeer aantrekkelijke adviesprijs. En je hoeft er niet eens onmiddellijk een geheugenkaart bij te kopen, want in zijn 64 MB intern geheugen passen meer dan twintig foto’s.
beeldkwaliteit, 5x zoom, 12,1 Mp, 64 MB geheugen
ruis, saai uiterlijk, tikje kleurschifting




